[ 179 ] فِي كُلِّ قَلْبٍ شُغْلٌ . ز روز اولين ربّ جهاندار * معيّن كرد هر دل را يكى كار [ 180 ] فَسَدَتْ « 1 » نِعْمَةُ مَنْ كَفَرَهَا . فساد نعمت مردم ز كفران * بود ليكن نداند هيچ كس آن حرف القاف [ 181 ] قَوْلُ الْمَرْءِ يُخْبِرُ عَمَّا فِي قَلْبِهِ . ز هر سرّى كه دارد مرد در دل * زبان مخبر بود زان سرّ مشكل [ 182 ] قولُ « 2 » الْحَقِّ مِنَ الدِّينِ . سخن‌هايى كه حق باشد ز دين است * كه دين چون خاتم وحقش نگين است [ 183 ] قُوَّةُ الْقَلْبِ مِنْ صِحَّةِ الإيمَانِ . ز ايمانِ درست اى مرد هشيار * بود نيروى دل در وقت پيكار [ 184 ] قَاتِلُ الْحَرِيْصِ حِرْصُهُ . شود كشته حريص از حرص مَيشوم * كند جمع وسرانجامش نه معلوم

--> ( 1 ) . هامش مر : نفدت . ( 2 ) . آ ، مى : « قبول » ، هامش مى : قول .